De Amsterdamse Thuiszittersaanpak

In 2020 zit geen kind meer langer dan drie maanden thuis zonder een passend onderwijs- en/of zorgaanbod. Dat is de ambitie van het landelijke thuiszitterspact [link naar document], dat in juni 2016 werd ondertekend door de ministeries van OCW, VWS en Veiligheid en Justitie samen met de PO-raad, VO-raad en VNG. De gemeente Amsterdam en de samenwerkingsverbanden voor PO en VO onderschrijven deze ambitie en hebben een Amsterdamse thuiszittersaanpak bekrachtigd. Deze maakt onderdeel uit van de G4-voorlopersaanpak waarin de gemeenten Utrecht, Rotterdam, Den Haag en Amsterdam gezamenlijk ambities hebben geformuleerd om het aantal thuiszitters terug te dringen. De Amsterdamse thuiszittersaanpak bevat naast alle G4-ambities op dit vlak ook een aantal thema’s die specifiek zijn voor de stad, zoals de doorontwikkeling van het Amsterdamse Doorbraakoverleg.

Samenwerking, afstemming en eenduidigheid
Hans Kruijssen, projectleider van de Amsterdamse thuiszittersaanpak, stelde zestien actiepunten op die nog dit kalenderjaar gerealiseerd moeten worden. Waar het om draait in deze aanpak is samenwerking, een heldere rol- en taakverdeling en afstemming tussen alle betrokken partijen: scholen, jeugdhulp, Leerplicht, samenwerkingsverbanden, jeugdbescherming en GGD. Allereerst moeten de partijen overeenstemming bereiken over de registratie van thuiszitters en de definiëring van een aantal begrippen, ook in G4-verband. Want alleen bij eenduidige registratie en definiëring is samenwerking en vergelijking van gegevens mogelijk, zowel tussen de steden als binnen Amsterdam.

Preventie, inzet jeugdhulp en monitoring
Verschillende actiepunten van de Amsterdamse thuiszittersaanpak zijn gericht op preventie. Zo zal de rol van de scholen en Leerplicht worden geïntensiveerd en gefaciliteerd. Daarnaast is het nodig om snelle inzet van specialistische jeugdhulp, met name de JGGZ, mogelijk te maken, ook als er wachtlijsten zijn. Monitoring van voormalige thuiszitters moet zichtbaar maken of het huidige beleid ten aanzien van voormalige thuiszitters succesvol is. Halen ze een diploma of een startkwalificatie, of maken ze hun school nooit af?

Protocollen en vrijstellingen
Bestaande protocollen en afspraken zullen worden aangescherpt. De thuiszittersaanpak vraagt om geactualiseerde samenwerkingsafspraken die goed op elkaar zijn afgestemd, en een duidelijke rolverdeling met helder omschreven taken. Ook het beleid ten aanzien van vrijstellingen wordt aangepast: de samenwerkingsverbanden voor PO en VO gaan een belangrijke rol spelen bij de toekenning ervan. Maatwerk en out-of-the-box-denken zijn hierbij sleutelwoorden.

Ambities
Alle actiepunten bij elkaar zijn erop gericht het aantal gevallen van ongeoorloofd verzuim in Amsterdam in de jaren 2016-2020 aanzienlijk terug te dringen. De ambitie is dat langdurig relatief verzuim (LRV) wordt gereduceerd tot vrijwel nul in 2020. Het aantal kinderen dat niet staat ingeschreven op een school of onderwijsinstelling (absoluut verzuim - AV) neemt met 75% af en het aantal vrijstellingen met 10%.

Lees de zestien actiepunten van de aanpak van niet-schoolgaande leerplichtige leerlingen in Amsterdam. Lees ook – elders in deze nieuwsbrief - het interview met Hans Kruijssen, projectleider van de Amsterdamse thuiszittersaanpak.

27 maart 2017