Bellen met… Djura Lekatompessy (leerplichtambtenaar)

Iedere jongere is leerplichtig tot zestien jaar. Toch zitten er in Amsterdam jaarlijks tientallen leerlingen langdurig thuis. Hoe komt dat? En wat kunnen we doen om het aantal thuiszitters terug te dringen? We praten erover met leerplichtambtenaar Djura Lekatompessy.

 Om wat voor redenen gaan leerlingen langdurig niet naar school?
‘Vaak spelen er verschillende factoren mee. Het kan met ziekte of psychiatrische klachten te maken hebben, een leerling kan problemen hebben gehad op school, of de ouders zijn het niet eens met de plaatsing van hun kind. Nu hebben we bijvoorbeeld een thuiszitter die al bijna een jaar niet naar school is geweest. Er is een plek voor hem vrij op het atheneum, maar de moeder is het daar niet mee eens; volgens haar is het kind hoogbegaafd en moet het naar het gymnasium Dat zijn lastige situaties.’

Wat gebeurt er als jullie er echt niet uit komen?
‘Daarvoor hebben we in Amsterdam het zogenaamde doorbraakoverleg. Daar zitten verschillende organisaties om de tafel, zoals Bureau Leerplicht, het OSL/ SWV, ROCvA, JBRA, WSG, Altra, Spirit, OKT, Veiligthuis, Samen Doen en De Bascule. Tijdens zo’n overleg bespreken we leerlingen bij wie het het op de een of andere manier vastloopt. We bekijken samen de situatie van de leerlingen en maken concrete afspraken over wie welke stappen gaat zetten, zodat er weer beweging in komt.

Hoe werken Leerplicht en het OSL met elkaar samen?
Ik ben leerplichtambtenaar gekoppeld aan het OSL. Een paar dagen per week zit ik fysiek bij OSL, waardoor ik een soort schakel ben tussen de twee organisaties. Als de consulenten van het OSL een dossier binnen krijgen over een leerling bij wie sprake is van verzuim of onbekend is waar de leerling staat ingeschreven, bekijk ik de voorgeschiedenis op het gebied van leerplicht. Ik ga bijvoorbeeld na of en wanneer Leerplicht is ingeschakeld en welke stappen de leerplichtambtenaar of school heeft genomen. En andersom beantwoord ik ook vragen van de collega’s van Leerplicht over zaken die met het OSL te maken hebben.’

Wat kunnen scholen doen zodat jullie nog beter je werk kunnen doen?
‘Niet alle thuiszitters zijn bij ons in beeld. Soms gaan scholen te lang door met proberen zelf de situatie op te lossen, voordat ze Leerplicht en het OSL inschakelen. Dat is zorgelijk, want soms zit een leerling dan al maanden thuis voordat er aan de bel wordt getrokken. Ik zou scholen dus willen oproepen het eerder te melden bij Leerplicht, en ook bij het OSL, als een leerling een tijdje niet op school verschijnt. Vermoed je dat iemand een thuiszitter gaat worden, neem dan zo snel mogelijk contact met ons op. Dan kunnen we er samen voor zorgen dat die leerling niet langdurig thuis komt te zitten’.


Het Samenwerkingsverband  is sinds 1 augustus 2014 (mede) verantwoordelijk voor de thuiszitters, en moet de niet schoolgaande leerlingen dus goed in beeld hebben. Daar hebben we ook de hulp van scholen bij nodig. Wij verzoeken scholen om niet schoolgaande leerlingen bij het OSL te melden, ook als het gaat om een zogenaamde geoorloofde thuiszitter die te maken heeft met ziekte of psychiatrische problematiek. 
 

21 september 2015