Schooluitval voorkomen met School2Care Ambulant

“Ik kwam elke dag stoned binnen,” blikt D’X terug op zijn begintijd op ‘t Hogelant. “Vaak kwam ik helemaal niet naar school, of ik ging eerder weg. Ik ging ook veel in discussie met de docenten, en die stuurden me dan de klas uit.” Op zijn vorige school liep het niet goed, en na zijn overstap naar ’t Hogelant ging het in eerste instantie niet beter. 

“We maakten ons veel zorgen over zijn gezondheid en zijn verzuim”, vertelt ondersteuningscoördinator Merrit ten Haaf. Ze probeerde verschillende vormen van ondersteuning, onder andere van de begeleider passend onderwijs en een coach van Jellinek. “D’X wilde altijd overal aan meewerken, maar het gewenste effect bleef uit.”

Ook buiten school ging het de verkeerde kant op. “Op straat kwam ik in aanraking met de politie, en thuis ging het ook niet goed,” vertelt D’X. Merrit vreesde dat hij helemaal uit zou vallen. “Toen ik hoorde over School2Care Ambulant, dacht ik meteen aan hem.” 

Aanpak op school, thuis en vrije tijd

School2Care Ambulant richt zich op de drie leefgebieden die belangrijk zijn in het leven van jongeren: school, thuis en vrije tijd. “Het is een intensief traject. Daarom moet een leerling echt willen meewerken. En het is belangrijk dat de school en het thuisfront betrokken zijn,” vertelt Samira Boughaba, de coach van D’X bij School2Care Ambulant. Merrit besprak de mogelijkheid met D’X en zijn moeder. D’X wilde graag meedoen en ook zijn moeder stond ervoor open. Met hun instemming vroeg Merrit het traject aan. 

Een gedragswetenschapper beoordeelt bij elke aanvraag of de begeleiding van School2Care Ambulant past bij de hulpvraag en of het traject kans van slagen heeft. Bij D’X zorgde zijn middelengebruik eerst voor twijfel. Na overleg kwam er toch groen licht.

Samira: “D’X en ik zijn heel laagdrempelig begonnen. In de eerste weken leerden we elkaar vooral kennen. Ik kwam op school, keek mee in de lessen en ging op huisbezoek. We praatten over wat er goed ging en wat minder. En we bespraken wat hij graag zou willen veranderen.” Op basis daarvan stelde D’X zelf zijn persoonlijke doelen op. D’X: “Ik wilde gaan sporten en stoppen met vapen. Op school wilde ik op tijd zijn en niet meer stoned binnenkomen. En thuis wilde ik met meer respect tegen mijn moeder spreken.” 

Leerling heeft de regie

“We zitten inmiddels aan het eind van het traject, en D’X heeft al zijn doelen behaald,” vertelt Samira trots. Dat ging niet vanzelf. School2Care Ambulant is een pittig traject, omdat de leerling op alle drie de leefgebieden met zichzelf aan de slag moet. Samira en D’X hadden veel contact. D’X werkte aan zijn doelen en moest steeds laten zien wat hij had gedaan. Samira vertelt: “Ik ben altijd duidelijk over wat ik van D’X verwacht. Als hij zich niet aan de afspraak houdt, dan bespreken we dat meteen. Maar hij weet ook dat ik er voor hem ben, wat er ook gebeurt. Dat geeft vertrouwen.” Lukte iets niet, dan zocht Samira samen met hem naar een oplossing. “D’X en ik hebben bijvoorbeeld samen gekeken naar verschillende sporten, zoals kickboksen. Na een proefles bleek dat toch niks voor hem. Nu gaat hij zelf naar de sportschool. Ook voor school en thuis maakten we goede afspraken.” 

Er is veel veranderd. D’X: “Op school gaat het nu super goed. Docenten sturen me niet meer de klas uit. Ik focus me alleen op school en op de gym. Social media heb ik niet meer, dat is niet echt meer wat voor mij.” Ook buiten school merkt D’X verschil. “Ik ga op tijd slapen en word blij wakker. Ik ben respectvoller naar mijn moeder en heb minder ruzie op straat. Ook m’n zus is liever tegen me.”

Merrit: “Als je als jongere overal hoort dat het niet goed gaat, geeft dat veel stress. Die negativiteit is nu weg, en D’X heeft minder zorgen en gedoe. Hij komt vrolijk binnen en doet ontzettend goed zijn best in de lessen. Het is heel fijn om hem zo te zien. Het is zo’n verschil met voorheen, soms kun je het je bijna niet voorstellen.”

De rol van de school in het traject

Het traject vraagt veel van de leerling. Ook de school speelt een grote rol bij het slagen ervan. Merrit en Samira noemen de volgende punten:

• Een open houding. Merrit: “De deur van de school staat open. De coach kan een leerling uit de les halen, of meekijken in de les en de pauze. Daarvoor is de medewerking van de mentor en docenten belangrijk.” 
• Korte lijnen. Samira: “We houden elkaar op de hoogte. Gebeurt er thuis of in zijn vrije tijd iets dat invloed heeft op school, dan laat ik dat weten. En de school laat mij weten of D’X naar school en stage gaat.”
• Goed contact met ouders. Samira: “Ouders vinden het fijn als je ze meeneemt. Vaak gaat het om kleine dingen. Als ik D’X thuis afzet, vertel ik kort wat we hebben gedaan.” Merrit: “We bellen ouders ook met goed nieuws. Scholen bellen meestal alleen als er iets is. Ouders schrikken dan als ze het nummer van school zien. Dat willen we doorbreken.”

Verder op eigen benen

Voor D’X is het traject na zeven maanden bijna afgerond en begint de nazorg. Samira blijft betrokken, maar meer op afstand. “Als het goed blijft gaan, ga ik er uiteindelijk helemaal uit.” D’X kijkt nu anders naar zichzelf: “Ik ben trots op mezelf. Ik had niet gedacht dat het zo zou gaan, en nu gaat het wel zo.” Die trots is terecht, vindt Merrit. “Hij heeft hard gewerkt en goede keuzes gemaakt in zijn eigen belang. Zo’n traject vraagt veel van een leerling op deze jonge leeftijd. Dat heeft hij fantastisch gedaan.”

En nu? D’X weet het al. “Ik wil fashion doen. Ik ben nu al model voor een eigen brand.” Later wil hij meer werken en geld verdienen, misschien wel als bankdirecteur. “En natuurlijk mijn moeder trots maken.” 

Tips voor scholen en leerlingen

D’X, Samira en Merrit delen hun tips voor andere scholen en leerlingen:

• Merrit: “Ouders en leerlingen hebben vaak al veel hulpverleners gezien. Ze moeten hun verhaal steeds opnieuw vertellen en zijn daar soms een beetje klaar mee. Dat kan voor weerstand zorgen. Maar dit traject werkt, omdat de coach echt investeert in de leerling: op school, thuis en in de vrije tijd.”
• Samira: “Hulpverlening is een beladen woord. Leerlingen denken vaak: ik heb geen hulp nodig. Daarom werkt School2Care met coaches. De leerling houdt zelf de regie. Hij stelt zijn eigen doelen en werkt daar stap voor stap naartoe. Het helpt ook dat ik van buiten school kom. Ik ben geen partij, dus leerlingen kunnen bij mij hun verhaal kwijt over wat er op school of thuis gebeurt.” 
• D’X: “Sta open voor alles. Praat meer, ook thuis. En als je een coach krijgt: vertel dan wat er speelt. Je hoeft niet bang te zijn.”

’T Hogelant is op 1 augustus 2026 verhuisd naar het Bindelmeercollege en gaat verder als kleinschalig ondersteunend voortgezet onderwijsOpent in een nieuwe tab binnen het Bindelmeercollege onder de noemer Hogelant-route.