Verkenning naar ondersteuningsstructuur voor scholen in po en vo

Aanleiding voor de verkenning waren moties van de Tweede Kamer over wildgroei en gewenste regulering van de ondersteuningsmarkt. Op 18 november 2025 maakte staatssecretaris Koen Becking, de uitkomsten van deze verkenning in een brief bekend aan de Tweede Kamer.

Externe hulp

Scholen kunnen externe hulp inschakelen van onder andere onderwijsadviesbureaus, hogescholen en universiteiten, zelfstandige onderwijsadviseurs, sectororganisaties en het ministerie. Deze ondersteuningsstructuur is in 2006 herzien: van een wettelijk stelsel naar een marktstructuur. Onderzocht is hoe deze structuur nu werkt, wat de knelpunten zijn, en welke verbeteringen mogelijk zijn. Het doel is de ondersteuningsstructuur duurzaam te verstevigen.;

Ondersteuningsstructuur niet optimaal

De omslag naar het huidige vraag-gefinancierde stelsel wekte verwachtingen die onvoldoende zijn waargemaakt, zo blijkt uit de verkenning. De ondersteuningsstructuur blijkt niet optimaal te zijn. Er zijn knelpunten aan de kant van scholen/besturen, de markt en de overheid. ‘Hierdoor komt passend aanbod, van goede kwaliteit en met duurzame impact, verkregen tegen een redelijke prijs, onvoldoende tot stand’, stellen de verkenners.

Knelpunten

Waar zitten de knelpunten? Voor scholen blijkt het vaak lastig hun eigen hulpvraag goed scherp te krijgen. Op de markt is niet altijd inzichtelijk wat de inhoud en kwaliteit van het aanbod zijn. Ook het aanbod van de overheid is niet altijd makkelijk te vinden, soms versnipperd georganiseerd en vaak tijdelijk van aard.

Scholen aan het roer

Voor OCW is de stip op de horizon een lerende onderwijssector, waarbij scholen zelf aan het roer staan voor kwaliteitsverbetering. Daarvoor is versterking van de sector en de scholen nodig. Onder andere op het gebied van het scherp krijgen van de vraag. Verder moet de markt worden gereguleerd en moet het overheidsaanbod meer gefocust worden.

Oplossingsrichtingen

Samen met partijen uit het veld en de markt gaat het ministerie verschillende mogelijke oplossingsrichtingen verder uitwerken. Het gaat onder meer om regulering van de adviesmarkt, en om het opzetten van een kwaliteitsalliantie en een kwaliteitskader. Welke oplossingen gekozen worden en hoe daaraan uitvoering wordt gegeven, is aan het volgende kabinet.